Autori: re:a.c.t studio, Dejan Milanović, dia i Grozdana Šišović, dia
(Razrada projekta u saradnji sa Mašinoprojekt kopring – arhitekti: Gordana Đuranović, dia, Marija Milovanović, dia, Marija Savković, dia i Jelena Vuksanović, dia)
Lokacija: Ulica Jurija Gagarina 166A, blok 61, Novi Beograd
Površina: 7.730m2 + 2.800m2
Investitor: Sekretarijat za finansije grada Beograda
Projekat: 2006 - 2008; zavrsetak izgradnje: 2009.
Izvođač radova: Zlatibor gradnja d.o.o. Beograd
Nagrade: podeljena druga nagrada (prvi plasman) na konkursu; Priznanje 32. Salona arhitekture u Beogradu.
Na osnovu konkursnog rešenja iz 2006. godine, projektovan je objekat neprofitnog stanovanja za potrebe Uprave grada Beograda. Prema zadatim urbanističkim uslovima, gabarit objekta je razvijen u dva upravna kraka, spratnost prema ulici je P+5, prema bloku P+4, a u podzemnim etažama nalaze se garaža i tehničke prostorije. Prizemna zona ka ulici namenjena je komercijalnim sadržajima, a ostatak objekta zauzimaju stambene jedinice manjih i srednjih dimenzija.
Arhitektonski koncept je formiran kao izraz konfliktnog stava autora prema urbanističkoj postavci i parametrima koji na konkretnoj lokaciji ne dozvoljavaju da se objekat u dovoljnoj meri integriše niti u zamišljeni ulični front, jer je on suviše diskontinualan, niti u već snažno definisanu geometriju postojeće strukture u bloku. Pokušaj korekcije ovakve postavke samom arhitekturom objekta, suštinski je baziran na ideji kontrasnog tretiranja delova objekata, odnosno različitim strategijama u odnošenju objekta prema obodnoj liniji bloka i prema prostoru unutrašnzwosdti bloka.
Naglašena poroznost i slojevitost strukture na frontalnoj fasadi, valerski kontrast – svetlo ka bloku - tamno ka ulici, bitno različiti postupci u tretmanu masa, u službi su boljeg balansiranja novog objekta na obodu bloka i njegovog korektnijeg postavljanja u mrežu zatečenih prostornih odnosa.
Mirne ravni svetlih unutrašnjih fasada, zelene površine otvorenog prostora na krovu garaže, pešački tok koji prodire kroz parcelu, otvaraju se ka bloku kao motivi nadovezivanja na postojeću strukturu.
Lice objekta ka ulici, razvučeno je u dugom potezu, porozno i naglašeno dinamično, kroz stalne izmene senki i svetla, tako da se iza šuplje frontalne strukture objekat vizuelno povlači ka unutra, gravitira ka bloku sa ambicijom da se u njemu 'ukoreni'.
Kako se radi o neprofitnom stanovanju, zahtev investitora je diktirao smanjivanje procentualne površine komunikacija i pratećih prostora u odnosu na korisne površine stanova. Tako je konkursno rešenje pretrpelo značajne promene kroz povećanje broja stanova i njihovo usitnjavanje, kao i ukidanje unutrašnjeg atrijuma sa galerijama. U konačnom zbiru projektovano je ukupno 105 stambenih jedinica, od toga 17 jednosobnih, 57 dvoiposobnih, 24 dvosobna i 7 dvoiposobnih. Razvijena bruto površina nadzemnih etaža objekta iznosi 7.730m2, dok je bruto površina podzemnih etaža 2.800m2.
Insistiranje na pojačanoj brizi o ukupnoj ekonomičnosti rešenja, inspirisalo je arhitektonski postupak u projektovanju stambenih jedinica, koji podrazumeva minimiziranje površina komunikacija unutar stana, u korist veće površine stambenih prostorija. Drugi projektantski princip jeste omogućavanje fleksibilnosti prostora, gde god je to moguće. Dodatna doza konfora obezbeđuje se dodavanjem lođa ili poluograđenih terasa za svaki od stanova.
